پیام سپاهان - وطن امروز / «پایان تابآوری تا فقر راهبردی در آمریکا» عنوان سرمقاله در روزنامه وطن امروز به قلم حنیف غفاری است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
اندیشکده شورای آتلانتیک در تازهترین ارزیابی خود درباره نتایج انتخابات میاندورهای کنگره آمریکا، به نکتهای معنادار اشاره کرده و از ترکیب «پایان تابآوری» و «فقر راهبردی» در این کشور سخن گفته است.
بر این اساس، آنچه در برهه حساس کنونی به منصه ظهور رسیده، دقیقاً نقطه عطفی در «پایان تابآوری اجتماعی شهروندان آمریکایی» در برابر ماجراجوییهای پرهزینه ضدایرانی و بازتاب عینی «فقر مطلق راهبردی» در ساختار تصمیمسازی کاخ سفید به رهبری ترامپ است؛ شکستی که پیامدهای آن بهمراتب عمیقتر از جابهجایی موقت کرسیهای سنا و مجلس نمایندگان بوده و بنیانهای قدرت در هیئت حاکمه آمریکا را نشانه رفته است.
طی سالهای اخیر، سردمداران کاخ سفید با هدایت نومحافظهکاران و لابیهای صهیونیستی، تمام توان و سرمایه عمومی مردم آمریکا را در مسیر مهار جمهوری اسلامی ایران و راهاندازی زنجیرهای از تقابلهای مستقیم و غیرمستقیم در منطقه غرب آسیا مستهلک کردهاند.
تحمیل فشارهای معیشتی سنگین، تورم بیسابقه، جهش قیمت حاملهای انرژی، کسری بودجه سرسامآور و تزریق صدها میلیارد دلار از درآمدهای مالیاتی مردم آمریکا به پای جنایات ماشین جنگی رژیم صهیونیستی، جامعه این کشور را به مرز انفجار روانی و معیشتی کشانده است.
شکست خردکننده جمهوریخواهان و ترامپ در انتخابات میاندورهای اخیر، محصول سرریز شدن کاسه صبر شهروندانی بود که تابآوری خود را در برابر تداوم این سیاستهای ویرانگر و جنگطلبانه بهطور کامل از دست دادهاند.
رأیدهندگان آمریکایی در این آوردگاه، با وارد کردن ضربهای کاری بر پیکره اردوگاه ترامپ، صراحتاً پیام دادند که دیگر حاضر نیستند بهای گزاف محاسبات غلط حاکمان خود در خصومت با ایران قدرتمند را بپردازند.
پافشاری تهران بر استراتژی «مقاومت فعال» و پاسخهای قاطع میدانی به هرگونه تجاوزطلبی، سبب شد هزینههای سیاست مداخلهجویانه واشنگتن مستقیماً به سفره و معیشت شهروندان آمریکایی منتقل شود؛ امری که استحکام اجتماعی ادعایی و واهی آمریکا را فروپاشید و سنگینترین شکست سیاسی را بر کاخ سفید تحمیل کرد.
فراتر از این فروپاشی اجتماعی و بیمیلی مفرط افکار عمومی به پذیرش ماجراجوییهای خارجی، بحرانی حتی مهلکتر در لایههای ارشد اجرایی واشنگتن حاکم است: بحران تهیشدگی نخبگانی و فقدان حداقل عقلانیت سیاسی. کابینه و حلقه مشاوران نزدیک ترامپ در دوره کنونی، نمونهای بیسابقه از تلفیق «لمپنیسم سیاسی» و «آنارشیسم ساختاری» را به نمایش گذاشتهاند. در این محیط آکنده از توهم، فرایندهای بوروکراتیک و ارزیابیهای منطقی نهادهای تصمیمساز پیشین کاملاً به حاشیه رانده شده و جای خود را به تصمیمهای خلقالساعه، رفتارهای نمایشی و رویکردهای هیجانی دادهاند.
حاکمیت این فضای پوپولیستی و لمپنمآبانه در هیئت حاکمه آمریکا، مجالی برای ظهور یا پذیرش حتی حداقلی از عقلانیت تحلیلی و راهبردی باقی نگذاشته است. مقامات منصوب ترامپ، بهجای درک واقعگرایانه موازنههای قدرت در نظام بینالملل و اذعان به ناتوانی غرب در رویارویی با جمهوری اسلامی، تمام محاسبات خود را بر مبنای توهمات، منافع شخصی و جلب رضایت لابیهای صهیونیستی بنا نهادهاند. پیوند میان این «آنارشیسم» و «لمپنیسم» در ساختار قدرت آمریکا سبب شده است واشنگتن توان تفکیک واقعیت از مجاز را از دست بدهد.
ابعاد فقر راهبردی حاکم بر واشنگتن بهقدری عمیق است که حتی در درون هسته سخت اطرافیان ترامپ نیز نمود پیدا کرده است. مواضع نوسانی و واگرایی چهرههایی چون جیدی ونس، معاون ترامپ، در قبال تداوم حمایت همهجانبه از رژیم صهیونیستی و ورود به جنگ علیه ایران، نشاندهنده شکلگیری گسلهای راهبردی غیرقابلترمیم در داخل حاکمیت آمریکاست.
این تشتت نشان میدهد که فرسایش هژمونی واشنگتن، موجی از هراس و بلاتکلیفی را به بالاترین سطوح حاکمیتی این کشور منتقل کرده است. درحالیکه ترامپ و جناح رادیکال او همچنان در توهم تشدید خصومت به سر میبرند، واقعیتهای صحنه و عمق آسیبپذیری پایگاههای آمریکا و شکنندگی متحدان منطقهایاش، گروهی دیگر را به فکر خروج از این باتلاق انداخته است. این شکاف فزاینده، بر انفعال راهبردی آمریکا افزوده و اعتبار تعهدات امنیتی واشنگتن را نزد معدود دنبالهروها و مهرههای آن بیش از پیش از بین برده است.
آنچه صاحبان قدرت در آمریکا در ماههای پیش رو با آن مواجه خواهند شد، بهمراتب تاریکتر و پرمخاطرهتر از وضعیت آشفته کنونی است. هنگامی که یک نظام سیاسی همزمان با بحران سلب مشروعیت اجتماعی در داخل (پایان تابآوری شهروندان) و زوال عقلانیت تحلیلی در سطوح بالای قدرت (فقر مفرط راهبردی و غلبه لمپنیسم) مواجه میشود، پیامد اجتنابناپذیر آن گرفتار شدن در مارپیچ زوال است.
ترامپ و هیئت حاکمه آمریکا تصور میکنند با تشدید تهدیدهای نظامی و هستهای علیه ایران میتوانند افکار عمومی داخلی کشورشان را مهار کنند یا قدرت بازدارندگی پوشالی خود را بازیابند؛ غافل از اینکه ارتکاب هرگونه خطای محاسباتی دیگر در قبال تهران، نهتنها بنبست کنونی آنها را حل نخواهد کرد، بلکه ضربه نهایی را به باقیمانده بنیانهای قدرت آمریکا وارد خواهد ساخت. واکنش قاطع جمهوری اسلامی، در کنار تشدید نارضایتی اجتماعی در میان اقشار ناراضی داخل آمریکا، بحرانهای کنونی کاخ سفید را چندین برابر خواهد کرد.
انتخابات میاندورهای آمریکا پرده از این واقعیت برداشت که جامعه این کشور توان تداوم سیاستهای هزینهزای ضدایرانی را از دست داده و حاکمیت ترامپ نیز با تلفیق لمپنیسم و آنارشیسم، توانایی مدیریت پروندههای مهم سیاست خارجی خود را از دست داده است. این چرخه زوال، آیندهای بهمراتب فلاکتبارتر و شکستهایی خفتبارتر را برای صاحبان آشکار و پنهان قدرت در واشنگتن رقم خواهد زد.