پیام سپاهان - جام جم / «کابینه در پادگان» عنوان سرمقاله در روزنامه جام جم به قلم مهدی سیفتبریزی است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
واشنگتن در روزهای اخیر صحنه یکی از کمسابقهترین و در عین حال معنادارترین عقبنشینیهای امنیتی در تاریخ معاصر ایالات متحده است؛ عقبنشینی که اینبار نه در میدانهای نبرد خاورمیانه، بلکه در قلب پایتخت آمریکا و در آدرس محل سکونت ارشدترین دولتمردان این کشور رقم خورده است. به گزارش شبکه خبری فاکسنیوز، پایگاههای نظامی اطراف واشنگتندیسی به پناهگاهی برای برخی از قدرتمندترین مقامهای دولت دونالد ترامپ تبدیل شده است. در تازهترین تحول، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، شامگاه یکشنبه در مصاحبه با این شبکه اعتراف کرد که به دلیل افزایش تهدیدهای امنیتی، همراه خانوادهاش خانه شخصی خود در واشنگتندیسی را ترک و به یک پایگاه نظامی نقل مکان کرده است.
منابع نزدیک به دولت آمریکا سطح تهدید علیه بسنت را «فراتر از مرحله پیشرفته» توصیف کردهاند. این کوچ اجباری اما محدود به یک نفر نیست؛ گزارش فاکسنیوز فاش میکند که تاد بلانش، دادستان کل آمریکا از ماه مارس در یک پایگاه نظامی زندگی میکند، مارکو روبیو و پیت هگست در پایگاه نظامی فورت مکنیر مستقر شدهاند و استیون میلر، رئیس ستاد کاخ سفید نیز به مسکن نظامی منتقل شده است. همزمان، نشریه عبری اسرائیل هیوم به نقل از مقامهای ارشد اسرائیلی و آمریکایی مدعی شد سرویس اطلاعاتی موساد، درباره برنامه ایران برای هدف قرار دادن دونالد ترامپ و مقامهای ارشد دولت او اطلاعاتی در اختیار سازمان سیا قرار داده و یک نهاد اطلاعاتی غربی دیگر نیز این یافتهها را تأیید کرده است.
کنار هم گذاشتن این خبرها، تصویری فراتر از یک تدبیر حفاظتی ساده را پیشروی ناظران میگذارد. هنگامی که ستونهای اصلی قدرت در ایالات متحده از وزیر خزانهداری و دادستان کل گرفته تا چهرههای کلیدی سیاست خارجی، دفاعی و کاخ سفید ناچار میشوند محلههای امن و دیپلماتیک پایتخت خود را رها کنند و پشت دیوارهای بتنی و سیمهای خاردار پادگانها پناه بگیرند، جهان با یک واقعیت تازه روبهروست. این وضعیت، نشانهای عریان از تحقیر امنیتی ابرقدرتی است که سالها با اتکا به فاصله جغرافیایی و برتری تکنولوژیک، خود را مصون از هرگونه واکنش میپنداشت. امروز اما معادله دگرگون شده و «موازنه وحشت» که واشنگتن همواره میکوشید آن را در مرزهای دیگران تعریف کند، به قلب خاک آمریکا کشیده شده است.
تغییر موازنه وحشت
در دهههای گذشته، یکی از پایههای اصلی هژمونی ایالاتمتحده بر این فرض استوار بود که جنگها، تنشها و اضطرابهای امنیتی در هزاران کیلومتر دورتر از خاک آمریکا جریان دارند و تصمیمگیران واشنگتن در آرامش کامل پایتخت خود، برای سرنوشت ملتهای دیگر نسخه میپیچند اما پناه بردن حلقه اول دولت ترامپ به پایگاههای نظامی، نشان میدهد این دوران به پایان رسیده است. قدرت بازدارندگی و دست برتر روانی ایران اکنون به مرحلهای رسیده که بدون آنکه حتی گلولهای در واشنگتن شلیک شود، صرف احتمال واکنش تهران توانسته سبک زندگی و جغرافیای سکونت قدرتمندترین چهرههای آمریکا را دگرگون کند.
بررسی دادههای رسمی و گزارشهای رسانههای بینالمللی عمق این هراس را به روشنی نشان میدهد. به نقل از منابع آمریکایی، شان کوران، رئیس سرویس مخفی ایالات متحده اخیرا فاش کرده که تهدیدها علیه مقامهای تحت حفاظت این نهاد با جهشی بیش از ۴۰ درصدی به حدود ۱۰ هزار مورد رسیده است. در همین حال، گزارش اسرائیل هیوم که در رسانههای غربی بازتاب گستردهای داشت، از وحشت جدی نهادهای امنیتی آمریکا نسبت به تهدیدهای نامتقارن، از جمله احتمال استفاده از پهپادهای انتحاری، پرده برداشته است؛ تهدیدی که بافت شهری واشنگتن توان مقابله با آن را ندارد.
در این میان، برخی خبرگزاریهای بینالمللی این تحولات را در چارچوب شکست محاسبات امنیتی واشنگتن تحلیل کردهاند. به شکلی که فاکسنیوز، پناه گرفتن مقامهای ارشد دولت ترامپ در پادگانها را نشانهای آشکار از آسیبپذیری بیسابقه ساختار قدرت آمریکا دانسته و با اشاره به سکوت معنادار اسکات بسنت درباره جزئیات تهدیدها و همچنین زندگی طولانیمدت تاد بلانش در پایگاه نظامی، تأکید کرده است که ترس از اقدام تلافیجویانه تهران اکنون به کابوسی دائمی برای دولتمردان آمریکایی تبدیل شده است.
فروپاشی افسانه مصونیت
یکی از تلخترین وجوه این ماجرا برای واشنگتن، ضربهای است که به اعتبار دستگاه اطلاعاتی و امنیتی ایالات متحده وارد شده است. آمریکا سالها با تکیه بر شبکهای عظیم از نهادها از سازمان سیا و افبیآی گرفته تا آژانس امنیت ملی و سرویس مخفی مدعی در اختیار داشتن پیشرفتهترین و نفوذناپذیرترین ساختار اطلاعاتی جهان بوده است.
نکته قابل تأمل در گزارشهای رسانههای غربی، از جمله والاستریت ژورنال و رویترز، این است که فقط افشای موقعیت مکانی خانه اسکات بسنت به تنهایی کافی بود تا دستگاههای امنیتی آمریکا دچار دستپاچگی شوند و دستور تخلیه فوری منزل او را صادر کنند. این میزان از شکنندگی، تناقض آشکاری با رجزخوانیهای همیشگی مقامهای آمریکایی دارد. اسکات بسنت که بهعنوان وزیر خزانهداری، فرمانده جنگ اقتصادی و طراح تحریمها علیه ایران شناخته میشود، در حالی از «کارآمدی فشارها» دم میزند که خود و خانوادهاش جرات خوابیدن در خانه شخصیشان را ندارند.
این ضعف و اضطراب در سطح سیاسی نیز خود را نشان داده است. منابع آمریکایی و اسرائیلی در گفتوگو با اسرائیل هیوم اذعان کردهاند که همین هراس اطلاعاتی از برنامههای منتسب به ایران، بر ذهنیت و تصمیمگیریهای دونالد ترامپ سایه انداخته و فضای دیپلماسی را در واشنگتن فلج کرده است. به بیان دیگر، قدرت ایران نهتنها لایههای حفاظتی آمریکا را به حالت تدافعی کامل واداشته، بلکه توانسته ابتکار عمل روانی را از دست کاخ سفید خارج کند. دستگاهی که ادعای رصد لحظهبهلحظه جهان را دارد، اکنون خود در تله وحشت از تهدیدی نامرئی گرفتار شده و برای حفظ جان مدیران ارشدش، چارهای جز پناه بردن به استحکامات نظامی نمیبیند.
بهای سنگین ترس برای ابرقدرت!
پناه گرفتن حلقه اول قدرت آمریکا در پایگاههایی مانند فورت مکنیر که به طور سنتی محل استقرار فرماندهان ارشد ارتش بوده است در داخل ایالات متحده نیز به بحرانی حیثیتی و رسانهای تبدیل شده است. گزارشهای تحلیلی نشریاتی چون نیویورک تایمز، آتلانتیک و آکسیوس نشان میدهد هجوم مقامهای غیرنظامی دولت به مسکنهای نظامی، علاوه بر تحمیل هزینههای سنگین حفاظتی، پرسشهایی جدی درباره کارآمدی دولت در تأمین امنیت داخلی برانگیخته است.
هنگامی که جهان میبیند وزیر خارجه، وزیر دفاع، وزیر خزانهداری، دادستان کل و رئیس ستاد کاخ سفید همگی از ترس واکنش یک قدرت منطقهای، پشت دیوار پادگانها سنگر گرفتهاند، هیمنه پوشالی ابرقدرتی به شکل ملموسی فرو میریزد.
آنچه امروز در اطراف واشنگتندیسی میگذرد، ثبت یک نقطه عطف در تاریخ تقابل ایران و آمریکاست. واشنگتن که دههها تلاش کرد با تحریم، تهدید و عملیاتهای اطلاعاتی، سایه ناامنی را بر سر ایران نگه دارد، اکنون خود در پایتختش زیر سایه سنگین قدرت و بازدارندگی تهران نفس میکشد. این تحول، بدون هیچگونه بزرگنمایی، نشان میدهد موازنه وحشت دیگر یکطرفه نیست و تا زمانی که دولتمردان آمریکایی بر سیاست تقابل پافشاری کنند، پادگانهای اطراف واشنگتن همچنان یادآور عجز و هراس ساختار امنیتی آنها در برابر قدرتی خواهد بود که نتوانستند آن را مهار کنند.