پیام سپاهان - روزنامه جوان / «ما و کنگره دموکرات» عنوان سرمقاله در روزنامه روزنامه جوان به قلم محمدجواد اخوان است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
پس از اعلام نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا و شکست جمهوری‌خواهان، چند خوانش رقیب قابل مشاهده است: برخی این انتخابات را پیروزی ایران می‌دانند و در مقابل، برخی دیگر آن را نه پیروزی ایران، بلکه صرفاً شکست ترامپ تلقی می‌کنند. هم‌زمان، گروهی که در ایران نسبت به جناح دموکرات آمریکا خوش‌بین‌اند، تصور می‌کنند بازگشت دموکرات‌ها به قدرت در آمریکا می‌تواند فرصتی برای جمهوری اسلامی ایران ایجاد کند.
بااین‌حال، تجربه ما از شناخت دولت آمریکا به‌عنوان دولتی تثبیت‌شده و ساختارمند نشان می‌دهد بخشی از سیاست‌های کلان حاکم بر رفتار این دولت در سیاست خارجی، سیاست‌هایی دوحزبی یا فراحزبی است. به این معنا که این سیاست‌ها صرفاً به یک رئیس‌جمهور، یک دولت یا یکی از دو حزب اصلی آمریکا وابسته نیستند و در واقع، بیانگر ساختاری منسجم در سیاست خارجی‌اند. البته میان دو جناح، دولت‌ها، کابینه‌ها و رؤسای جمهور مختلف آمریکا، تفاوت‌هایی در سلیقه‌ها و انتخاب تاکتیک‌ها وجود داشته است.
در موضوع ایران نیز تجربه ۴۷ سال مبارزه آمریکا با جمهوری اسلامی ایران نشان می‌دهد که هیچ‌یک از دولت‌های دو حزب اصلی آمریکا و رؤسای جمهور مختلفی که از این دو حزب به قدرت رسیده‌اند، در دشمنی با ایران از دیگری سهل‌گیرتر نبوده‌اند. بنابراین، اگر بخواهیم واقع‌بینانه و به‌دور از احساسات به صحنه آمریکا نگاه کنیم، تغییر نتیجه انتخابات، حتی اگر در دو سال آینده به شکست کلی جمهوری‌خواهان در قوه مجریه بینجامد و قدرت در اختیار دموکرات‌ها قرار گیرد، به‌معنای کاهش دشمنی آمریکا با ایران نیست. این تصور، خام است. نمونه‌های بسیاری از دشمنی‌های بزرگ آمریکا با ایران، به‌ویژه در عرصه جنگ ترکیبی و جنگ اقتصادی، در دوره دولت‌های دموکرات وجود دارد. تحریم‌های بزرگی در دوره اوباما و کلینتون علیه ملت ایران اعمال شد که آثار مخرب آن کمتر از جنگ نبود.
واقعیت دیگری نیز وجود دارد و آن اینکه نتیجه انتخابات فرصت‌هایی برای جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده است. این فرصت نه به‌دلیل روی کار آمدن دموکرات‌ها یا خوش‌باوری و خوش‌بینی نسبت به آنها، بلکه به این دلیل است که در حال حاضر، قدرت در اختیار ترامپ قرار دارد و سبک مدیریتی او کاملاً یک‌جانبه، دیکتاتورمآبانه و متکی بر منافع و نظرات شخصی اوست. طبیعی است وجود کنگره‌ای که چه در مجلس نمایندگان و چه در سنا، دیدگاهی متفاوت با ترامپ دارد و برخی از نمایندگان آن در مسائل مختلف با او اختلاف‌نظر دارند، مسیر تصمیم‌گیری او را با چالش مواجه کند.
آنچه برای ما فرصت محسوب می‌شود، شکاف مدیریتی و حزبی در واشینگتن است. این شکاف، هرچند پدیده جدیدی نیست و در دوره‌های مختلف، به شکل‌های گوناگون میان کنگره آمریکا و کاخ سفید وجود داشته و کنگره در اختیار حزب مخالف کاخ سفید بوده است، اما در دوره ترامپ معنای مشخص‌تری پیدا می‌کند؛ به‌ویژه اینکه ما در زمان جنگ هستیم و ترامپ به اختیارات ویژه‌ای، خصوصاً در زمینه بودجه، نیاز دارد و کنگره‌ای که با او همسو نیست، کار او را دشوار می‌کند.
طبیعتاً شاید انتظار زیادی باشد که تصور کنیم مجلس نمایندگان یا سنا بتوانند با توجه به شخصیت ترامپ، او را به‌طور کامل مهار کنند؛ اما اختلافات آنها با او در موضوعات مختلف، کار را برایش دشوار می‌کند. نمی‌توان با قطعیت گفت پرونده جنگ ایران بسته می‌شود و چه‌بسا نیات خصمانه‌ای در ذهن ترامپ تشدید شده باشد؛ اما این گسل سیاسی می‌تواند به شکافی گسترده در حکمرانی و حتی شکافی اجتماعی تبدیل شود. طبیعی است که آمریکا در دو سال آینده درگیر چالش‌های داخلی خود خواهد بود و این مسئله فرصتی برای جمهوری اسلامی ایران است.
این واقعیت را نیز باید در نظر داشت که در واقع، دموکرات‌ها پیروز نشدند. آنها در خلأ رقیب جمهوری‌خواه، بازی را بردند؛ زیرا جمهوری‌خواهان رقیبی جز آنها نداشتند. مردم آمریکا در واقع به ترامپ و سیاست‌های جنگ‌طلبانه او «نه» گفتند و چون گزینه دیگری جز دموکرات‌ها نداشتند، به آنها رأی دادند. اما جمهوری اسلامی ایران در این انتخابات موفق شد از طریق ایستادگی بر مواضع خود و به‌ویژه پافشاری بر اهرم انرژی، که ناشی از مدیریت تنگه هرمز بود، عملاً بر سیاست داخلی آمریکا تأثیر بگذارد و ترامپ را به شکست بکشاند.
طبیعی است شکافی که در دو سال آینده، به‌طور ویژه میان کاخ سفید و کنگره و چه‌بسا در داخل خود کاخ سفید وجود خواهد داشت، مسیر تخاصم دشمن را دشوارتر خواهد کرد. با دشوارتر شدن این مسیر، خصومت دشمن کاهش پیدا نخواهد کرد، اما با موانع بیشتری مواجه خواهد شد و این، فرصتی راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران است.