پیام خوزستان - جماران / نشریه «نیشن» در گزارشی از افزایش کمسابقه درخواست نظامیان آمریکایی برای دریافت وضعیت «مخالف وجدانی» خبر داد.
این نشریه نوشت که شماری از نیروهای ارتش، نیروی دریایی، نیروی هوایی و تفنگداران دریایی آمریکا، در پی جنگ با ایران و بهویژه پس از بمباران مدرسهای در میناب، با بحرانهای اخلاقی درباره ادامه خدمت روبهرو شدهاند؛ بهگونهای که برخی سازمانهای حامی حقوق نظامیان از دو برابر شدن تماسها و ثبت سطحی بیسابقه از تقاضا برای خروج زودهنگام از خدمت خبر میدهند.
«مرکز وجدان و جنگ» (CCW)، سازمانی که به متقاضیان دریافت وضعیت «مخالف وجدانی» یا CO کمک میکند، اعلام کرده است که در ماههای اخیر با موج قابل توجهی از پرسوجوها درباره این موضوع مواجه شده است.
مایک پریسنر، مدیر اجرایی این مرکز، در ماه مه به «نیشن» گفت که از ماه مارس تاکنون بیش از ۱۰۰ متقاضی بالقوه برای دریافت وضعیت مخالف وجدانی به فهرست مراجعان جدید این سازمان اضافه شدهاند؛ در حالی که در شرایط عادی، شمار مراجعهکنندگان در طول یک سال کامل حدود ۵۰ نفر بود.
لنور یارگر نیز که طی ۲۵ سال گذشته از طریق «خط تلفن حقوق سربازان» متعلق به «خانه کوئیکر» به تماسهای نظامیان پاسخ داده است، ماههای مارس و آوریل امسال را کاملاً بیسابقه توصیف کرد.
«خط تلفن حقوق سربازان» یک شبکه غیرانتفاعی است که اطلاعات و منابع مرتبط با مسائل و حقوق نظامیان را در اختیار اعضای نیروهای مسلح قرار میدهد.
به گفته یارگر، حجم تماسها در این مدت دو برابر شده و بخش عمده نظامیانی که تماس میگیرند، درباره امکان برخورداری از وضعیت مخالف وجدانی پرسوجو میکنند.
مرکز وجدان و جنگ اعلام کرده است که متقاضیان دریافت وضعیت CO محدود به یک شاخه خاص از نیروهای مسلح نیستند و در میان آنها اعضای ارتش، نیروی دریایی، نیروی هوایی و تفنگداران دریایی حضور دارند. همچنین نظامیان شاغل در بخشهای مختلف، از نیروهای فعال گرفته تا نیروهای ذخیره و گارد، در میان متقاضیان دیده میشوند.
بیل گالوین، مدیر مشاوره مرکز وجدان و جنگ که در آستانه کنارهگیری از این سمت بود، در ماه ژوئن به «نیشن» گفت: «فکر نمیکنم تاکنون چیزی شبیه به این دیده باشیم. ناگهان هر روز چندین تماس دریافت میکردیم.»
گالوین تابستان امسال پس از ۲۶ سال فعالیت در این حوزه، که سابقه آن به پیش از آغاز «جنگ علیه تروریسم» بازمیگردد، بازنشسته شد.
کلی دوهرتی، مدیر مشاوره مرکز وجدان و جنگ نیز طی ماههای اخیر به دهها تن از اعضای نیروهای مسلح که در حال بررسی ارائه درخواست برای دریافت وضعیت مخالف وجدانی هستند، مشاوره داده است.
دوهرتی در ماه ژوئن به «نیشن» گفت: «به نظر من، احساسات حامی جنگ در میان نظامیان بسیار کمتر از دوره حمله به عراق و افغانستان است؛ زیرا آنها اساساً سردرگم هستند که چرا از آنان خواسته میشود چنین فداکاریهایی انجام دهند.»
به نوشته «نیشن»، در مجموع بسیاری از نظامیانی که با این سازمانها تماس گرفتهاند، بمباران مدرسه ابتدایی در میناب در ۲۸ فوریه را نقطهای میدانند که مخالفت آنان با جنگ پس از آن به مرحلهای قطعی رسیده است. برای اکثر دهها نفری که با هدف دریافت وضعیت مخالف وجدانی به سازمان تحت مدیریت پریسنر مراجعه کردهاند، این حمله اقدامی غیرقابل دفاع و نقطهای بدون بازگشت بوده است.
بر اساس این گزارش، مسئله اصلی برای این نظامیان بیش از آنکه ترس از به خطر افتادن جان خودشان باشد، یک معضل اخلاقی درباره مشارکت در جنگ است.
پریسنر در ماه آوریل در گفتوگو با برنامه «دموکراسی اکنون!» در توضیح این وضعیت گفت: «من با هیچ عضو نیروهای مسلح صحبت نکردهام که بگوید از کشته شدن در جنگی که به آن اعتقاد ندارد میترسد. آنها از کشتن در جنگی که به آن اعتقاد ندارند، میترسند.»
روحیه پایین در میان کادر درمان ارتش آمریکا اکنون بیش از دیگر بخشها به چشم میخورد؛ بسیاری از پزشکان و نیروهای درمانی، نقش خود بهعنوان درمانگر را در تضاد مستقیم با جنگی میبینند که قادر به توجیه آن نیستند. ارائه خدمات پزشکی در محیط نظامی همواره با نوعی تنش ذاتی همراه بوده است، اما برای شماری از متخصصان پزشکی، جنگ کنونی این تعارض را به مرحلهای رسانده که ادامه تحمل آن برایشان دشوار یا حتی ناممکن شده است.