پیام سپاهان - ایران /متن پیش رو در ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
جاناتان پانیکوف- مدیر ارشد ابتکار امنیت خاورمیانه در شورای آتلانتیک| کنفرانس بسنت، پرسشهای مهمی را بیپاسخ گذاشت؛ از جمله اینکه کشورهای مختلف چه مدت فرصت دارند اقدامات جدی و مؤثری برای منزوی کردن بیشتر اقتصادی ایران انجام دهند و این اقدامات دقیقاً چه خواهند بود. با این حال، آنچه میدانیم این است که این سیاست از برخی جهات یادآور کارزار «فشار حداکثری» ترامپ در دوره اول ریاستجمهوری اوست.این بار برخلاف آن دوره، چنین رویکردی ممکن است موفق شود، اما منزوی کردن ایران به سالها سیاست منسجم و مستمر آمریکا نیاز خواهد داشت و احتمالاً این روند از پایان دوره ریاستجمهوری ترامپ نیز فراتر خواهد رفت. چالش اصلی اینجاست که برخلاف یک دهه پیش، کشورهای حوزه خلیج فارس دیگر پیشگام تلاش برای منزوی کردن ایران نیستند. متقاعد کردن قدرتهای خلیج فارس، بویژه عربستان سعودی ــ که در شرایط کنونی به سمت دیپلماسی و بهبود روابط با ایران حرکت کرده است ــ برای منزوی کردن اقتصادی تهران، دشوار خواهد بود و به تعهد جدی و برنامهریزی راهبردی آمریکا نیاز دارد.
علاوه بر این، اجرای این طرح در شرایطی به همراهی گسترده جهانی نیاز دارد که جایگاه آمریکا نزد متحدان سنتیاش تضعیف شده است؛ جلب حمایت رقبای واشنگتن نیز دشوارتر خواهد بود. تصور موفقیت این سیاست بدون همراهی جدی چین دشوار است؛ چه پکن داوطلبانه با اعمال فشار بر ایران موافقت کند ــ که بعید به نظر میرسد ــ و چه آمریکا با اعمال تحریمهای هدفمند و سنگین علیه نهادهای مهم چینی، آن را به این کار وادار کند. از سوی دیگر، کشورهای حوزه خلیج فارس ممکن است در واکنش به افزایش فشار آمریکا، بیش از پیش به چین نزدیک شوند.تردیدهای کشورهای منطقه درباره میزان پایبندی ترامپ به این سیاست، چالش دولت آمریکا را پیچیدهتر میکند. این تردیدها نیز بیدلیل نیست؛ چرا که تنها چند ماه پیش، ترامپ تفاهمنامهای را امضا کرد که در عمل مسیری تقریباً معکوس را دنبال میکرد.