پیام سپاهان - آرمان امروز / « دستاوردهای تاریخی یادداشت تفاهم نامه اسلام آباد» عنوانسرمقاله در روزنامه آرمان امروز به قلم یدالله کریمی پور است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
نماینده ای که عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس است، پس از کلی توضیحات، توصیه کرده که این تفاهمنامه باید آتش زده شود و افزوده که دلیلی برای سفر به عمان به منظور مذاکره وجود ندارد. وسپس نتیجه گرفته است، روند مذاکرات بی تردید به بن بست خواهد رسید و پایبندی به آن خسارت محض است. فارغ از تخصص ایشان که ربطی به ژئوپلیتیک و سیاست خارجی ندارد، باید گفت، به اغلب احتمال طی ۶۰ سال اخیر تفاهمنامه پس از قرارداد ۱۹۷۵ الجزیره، برترین توافقی بوده که نصیب ایران شده است. لطفا بنگرید:
۱- تفاهمنامه پایان رسمی جنگ در همه جبهه ها بود؛
۲- تفاهمنامه لبنان و حزب الله را در بر می گرفت
۳- تفاهمنامه تعهد متقابل به عدم تهدید یا توسل به زور را در بر می گرفت؛
۴- تفاهمنامه سند رسمی امضا شده رییس جمهور امریکا مبنی بر تایید تمامیت سرزمینی ایران بود؛
۵-تفاهمنامه حاوی بازگشایی تنگه هرمز بود؛
۶- تفاهمنامه رفع محاصره کامل دریایی ایران را در بر داشت؛
۷- تفاهمنامه با وجود وضعیت به نسبت ضعیف ایران پس از ترور رهبری و فرماندهان و اسیب های زیرساختی، تحریم ها و… امضا شد؛
۸- تفاهمنامه موجبات توقف موقت حملات هوایی و فرصتی برای بازسازی و تنفس ایجاد کرد؛
۹- تفاهمنامه در ۶۰ روز نخست هیج کاری به بحث موشکی نداشت؛
۱۰- تفاهمنامه در ۶۰ روز هیچ اشاره ای به انتقال اورانیوم به خارج نداشت؛
۱۱- تفاهمنامه قرار بود از طریق قطعنامه الزام آور شورای امنیت تصویب شود؛
۱۲-،تفاهمنامه به گونه ای تثبیت بین المللی برای ایران به همراه آورد؛
۱۳- تفاهمنامه امکان بازگرداندن دارایی های بلوکه شده در بانک های خارجی را فراهم می ساخت؛
۱۴- تفاهمنامه مسیر تبادلات تجاری رسمی و کاهش فشار بر معیشت عمومی را هموار می کرد؛
۱۵- تفاهمنامه موقعیت چانه زنی منطقهای ایران را در برابر ائتلاف های متخاصم تثبیت می نمود؛
۱۶- تفاهمنامه با ایجاد اجماع بین المللی مانع از صدور قطعنامه های شدیدتر علیه کشور می شد؛
۱۷- تفاهمنامه فضای روانی حاکم بر بازار داخلی و سرمایه گذاری خارجی را بهبود می بخشید؛
۱۸- تفاهمنامه تعهدات معینی برای طرف مقابل در جهت آزادسازی مسیرهای صادراتی ایجاد می کرد؛
۱۹- تفاهمنامه فرصت بازسازی دیپلماسی عمومی و ترمیم روابط با همسایگان را فراهم می آورد؛
۲۰- تفاهمنامه مبنایی حقوقی و قابل اتکا برای پیگیری تعهدات بین المللی طرفین ایجاد می کرد.
نگاه شتاب زده و تقلیل گرایانه به توافقات بین المللی بدون در نظر گرفتن ظرفیت های راهبردی و مقتضیات زمانی، مانعی جدی در مسیر تامین منافع ملی است.
مواضع ناشی از نادانی یا نگاه جناحی به دستاوردهای دیپلماتیک، نه تنها فرصت های تنفس اقتصادی و امنیتی را از کشور سلب می کند، بلکه ظرفیت های بازسازی و تثبیت موقعیت منطقهای را نیز به مخاطره می اندازد.
عقلانیت سیاسی ایجاب می کند که دستاوردهای ملموس و سندیت حقوقی چنین تفاهمنامه هایی فدای تحلیل های غیرتخصصی و شعاری نشود.
البته تفاهمنامه عیبی بزرگ هم در بطن و متن دارد: منافع اقلیت رانت بر و نیز منافع برخی قدرت ها را در بر نمی گرفت.