پیام سپاهان - روزنامه سازندگی / متن پیش رو در سازندگی منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
وقتی رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سوم خرداد ۱۴۰۵ میگوید «دیگر توان پذیرش ۷۰۰ دانشجوی پزشکی را نداریم» این فقط یک گلایه اداری نیست؛ بلکه هشداری درباره بحرانی است که طی چهار سال گذشته در آموزش پزشکی ایران شکل گرفته است. استقامتی هشدار میدهد، وقتی دهها دانشجو همزمان وارد یک بخش بیمارستانی میشوند، فرصت آموزش عملی و ویزیت مؤثر از بین میرود. وزیر بهداشت نیز پیشتر اعلام کرده بود که ظرفیت پذیرش پزشکی و دندانپزشکی طی چهار سال صددرصد افزایش یافته درحالی که تعداد اساتید تنها ۹ درصد و خوابگاهها ۲۰ درصد رشد داشتهاند. این آمار نشان میدهد، زیرساختها همپای افزایش دانشجو توسعه پیدا نکردهاند. در همین حال حتی دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی نیز تأکید کرده که افزایش ظرفیت بدون تأمین زیرساخت میتواند، کیفیت پزشکان آینده را تحتتأثیر قرار دهد. به همین دلیل وزیر بهداشت سال گذشته در نامهای به رئیسجمهور خواستار کاهش ظرفیت پذیرش شد.
بازار ![]()
کسانیکه معترضند، منفعتی ندارند
استقامتی در گفتوگو با «سازندگی» در واکنش به این موضوع که برخی نمایندگان مجلس و اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی با کاهش ظرفیت مخالف هستند، میگوید: با احترام به نظر همه افرادی که درباره این موضوع اظهارنظر میکنند، معتقدم مهمترین و دقیقترین نظر را کسانی میدهند که مستقیماً در میدان آموزش حضور دارند؛ یعنی افرادی که امروز مسئولیت تربیت جوانانی را برعهده دارند که وارد دانشگاههای علوم پزشکی میشوند تا پزشکان آینده کشور باشند. استقامتی تأکید میکند: در چنین شرایطی طبیعی است که نتوانیم پاسخگوی پذیرش ۶۰۰ تا ۷۰۰ دانشجوی پزشکی در سال باشیم. دانشجویان پزشکی باید وارد بخشهای بالینی و بیمارستانها شوند اما بخشهای ما گنجایش این حجم از کارآموز را ندارند. دانشجو باید فرصت کافی برای حضور در کنار بیمار، آموزش عملی و کارآموزی مؤثر داشته باشد. وقتی این ظرفیت وجود ندارد، کیفیت آموزش بهشدت آسیب میبیند و در نهایت ممکن است فارغالتحصیلانی وارد نظام سلامت شوند که از کیفیت آموزشی لازم برخوردار نباشند؛ موضوعی که مستقیماً با سلامت مردم در ارتباط است. درحالی که افرادی مثل من که ۳۵ سال سابقه کار دارند و در آستانه بازنشستگی هستند چه تضاد منافعی میتوانند داشته باشند؟ آقای وزیر بهداشت بیش از سه دهه است که استاد دانشگاه است؛ چه منفعت شخصیای در این موضوع دارد؟ ما کار حرفهای خودمان را انجام دادهایم و آنچه امروز برایمان اهمیت دارد منافع مردم و کیفیت آموزش پزشکی کشور است. اما هیچکس به این موضوع اهمیت نمیدهد و پیگیریها به نتیجه نرسیده است.
رسیدن به مرز اشباع پزشک
امیرپاشا طباییان، معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی نیز در گفتوگو با «سازندگی» تأکید میکند که کمبود پزشک نداریم و نباید روند جذب به این شکل ادامه پیدا کند. او توضیح میدهد: افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی از سال ۱۴۰۰ آغاز شد؛ تصمیمی که همان زمان نیز با مخالفت وزارت بهداشت، سازمان نظام پزشکی، کمیسیون بهداشت مجلس و فرهنگستان علوم پزشکی همراه بود اما در نهایت شورایعالی انقلاب فرهنگی مصوب کرد، ظرفیت پذیرش پزشکی سالانه ۲۰ درصد افزایش یابد. در نتیجه، ظرفیت پذیرش که در سال ۱۴۰۰ حدود ۸ هزار نفر بود، در سال ۱۴۰۴ به بیش از ۱۶ هزار و ۵۰۰ نفر رسید؛ یعنی طی چهار سال تقریباً دو برابر شد. ا شاید بتوان کلاسهای پرجمعیت را موقتاً در آمفیتئاتر برگزار کرد اما آموزش بالینی وابسته به بیمارستان، تخت آموزشی و ارتباط مستقیم دانشجو با بیمار است. مسئولان هشدار میدهند، ادامه این روند میتواند کیفیت آموزش پزشکی ایران که اکنون در منطقه جایگاه قابلقبولی دارد را تضعیف کند و در نهایت کیفیت خدمات درمانی و سلامت مردم را تحتتأثیر قرار دهد.